İKİ X'İM İLE ÇOK HAVALIYIM ;)

       Erkek ve kadın doğada insan türünü temsil eden iki farklı cinsiyettir. Fizyolojik yapıdan olaylara bakış açısına kadar pek çok olgu bu iki cinsiyet arasında farklılık gösterir bilirsiniz ki. Bu farklılığın nedeni olan en belirgin olgu kromozomlarımız. Biz kadınlardan farklı olarak erkeklerde sadece bir tane X kromozomu bulunur. Diğer X kromozomu yerine ise Y kromozomu vardır. Şimdi bu Y kromozomuna atıfta bulunarak yaşadığım bir macerayı paylaşacağım sizlerle. Ama öncesinde cinsiyetimiz neye göre belirlenir, nedir bu Y kromozomu bir ona bakalım.

      İnsanlarda X ve Y olmak üzere iki adet cinsiyet kromozomu vardır. Birey iki adet X kromozomu taşırsa cinsiyeti kadındır. Bir adet X kromozomu bir adet Y kromozomu taşırsa cinsiyeti erkek olur. Yani erkekleri bizden farklı yapan şey işte bu Y kromozomudur.  X kromozomuna göre çok daha basit yapılı, az içerikli olan bu zavallı (!) Y  üzerinde de çok az genetik bilgi taşır. Bu da yapılan araştırmalara göre körelmiş olduğunun bir kanıtıdır (evrimagaci.org, makale 146). Erkek doğası saldırgan yapısını en başta kendi eşey kromozomunu yiyip tüketerek ortaya koyuyor aslında. Bunca gürültüyü bu cücük kromozomlarıyla koparıyorlar inanabiliyor musunuz?

     Gelelim benim hikayeme; her alanda olduğu gibi araba kullanmak konusunda da mükemmelliğini ilan eden Y kromozomlular ile verdiğim mücadeleden bahsedeceğim size 😂. Siz de yaşadınız mı bilmiyorum ama ben gerçek anlamda hem fiziksel hem de zihinsel mücadele verdim. Şimdi bunları yazarken komik geliyor yaşadıklarım ama içindeyken hiç de komik değildi.
 
    On sekiz yaşıma girdiğim gün gidip hemen ehliyet kursuna yazıldım, türlü derslerden sonra sıra direksiyon dersine geldiğinde araba kullanmakla ilgili hiçbir şey bilmediğimi fark ettim. Çünkü bir Y kromozomum yoktu kimse arabaları oyuncağım olarak görmemişti tabi ki. O dönem direksiyon derslerini hoca ile birlikte gayet rahat bir şekilde geçirdim ki hoca da bir Y kromozomluydu. Tüm sınavlarda başarılı oldum ve tek seferde ehliyetimi almaya hak kazandım. E tabi yeni ehliyet almışım araba sürmek keyifli bir şey, hevesliyim, alıp arabayı gitmek istiyorum. Ama sınavların büyüğü ile daha karşılaşmamış olduğumu bilmiyordum, o sınavın adı BABAMdı. Zaten mizaç olarak pek sakin bir insan olmayan sevgili babam arabanın sürücü koltuğunda ben varken hiç sakin olamıyordu tabi kii. ''Sana nasıl ehliyet verdiler'' den girip '' kızım ben arabayı nasıl sana vereyimler''den çıkıyordu. Haklıydı. Üzerimde kurduğu baskı neticesinde saçmalayıp duruyordum araba kullanmaya çalışırken. Beraber ehliyet aldığım çocukluk arkadaşımla komik komik arabayı kaçırıp evin etrafında dolanmalar, deli cesareti ile yaptığım birkaç denemenin ardından tüm hevesim kaçtı. Araba kullanmaya dair ilk maceram bu şekilde bitti ve bu olay benim için kendi arabam olana dek rafa kalktı.

    Bu yaşananlardan yaklaşık yedi yıl sonra kendi arabam oldu nihayet ve araba kullanma isteğim eskisinden daha da şiddetli bir şekilde gün yüzüne çıktı. Çıktı ama ahhh ahhh yine habersiz olduğum bir sınavım varmış,bitmemiş. Zavallı ben 😂 Bu defa ki sınavın adı da KOCAMdı . Oysa ki kocam babam gibi değil, sakin mizaçlı bir Y kromozomluydu. Ama arabaya bindiğimizde ne oluyorsa oluyor adeta bir canavara dönüşüyordu 👻 O yanımda ''vitesi sert geçirme biraz nazik davran'' diye bağırırken benim gözyaşlarım pıtır pıtır yanağımdan süzülüyordu. İçimde daha da büyük bir istek,daha büyük bir hırs duyuyordum. Hiç vazgeçmedim, vazgeçmeyi düşünmedim bile tabi ki. Onların sersem Y kromozomları varsa benim kapı gibi iki tane X kromozomum var, ben bunlara papuç bırakır mıyım? Ne babamın ne de kocamın yaptıkları, araba kullanmak konusunda yeteneksiz olduğum imaları beni hiç mi hiç soğutmadı.Ortada bir yeteneksiz olduğu kesindi ama o ben değildim, bana öğretmeye çalışırken krize giren Y kromozomlulardı tabi kii. Bence onların araba kullanmayı öğretirken ki psikolojileri üzerine bilimsel araştırmalar yapılmalı. Çünkü çevremdeki herkes baba ve koca olmaz dedi, onlarla çalışılmaz dedi. Peki ama neden? Aslında nedenleri konusunda çok düşünmek istemiyorum 🙈 Doğada çocuk bakımı için neden dişi cinsiyetin zaman içinde seçime uğradığını da anlamış oldum böylelikle. Kendilerini uzman gördükleri konularda sabır kapasiteleri çok kısıtlı ve öğretme yetenekleri neredeyse yok. Sıkıştıkları an yapabildikleri tek şey öfkeyle duygusal agresiflik.

     Ee diyeceksiniz peki sonuç ne oldu ? Bu psikolojik karmaşanın içinde öğrenebildin mi, sürebiliyor musun ? Öncelikle bu durumu aşmamız gerektiğine karar verdim ve kocamı biraz anlamaya çalıştım. Benim araba kullanmamla ne gibi bir sorunu olabilirdi ki ? Taşıdığı Y kromozomunun verdiği, o koruma içgüdüsüyle beni diğer araçtaki sürücülerden korumak için bir takım uyarılar yapıyor diye düşündüm. Tamam bu uyarıları bağırarak yapıyor olabilirdi ama sonuçta beni düşündüğü ve zarar görmemi istemediği için böyle davranıyordu 😎 O trafikte diğer Y kromozomluların ne kadar kabalaşabildiklerini çok daha iyi biliyordu elbette. Onun gerginliğini buna bağladım ve onunla güzelce konuşmayı seçtim. O da bir süre sonra arabaya olan hakimiyetime ve dikkatli süreceğime ikna oldu. Sonunda kazanan ben oldum ve bir gün sessizce arabamı alıp işime gittim 😄 Kazanmıştım, kendimle gurur duydum. Zaten kadınlar neyi başarmadan bırakır ki...

 
    Belki siz de aynı yollardan geçtiniz, aynı şeyleri yaşadınız belki de önümüzdeki günlerde yaşayacaksınız. Erkekler araba mevzusunda biraz hırçınlaşıyorlar bunda tüm kadınlar hemfikiriz sanırım. Ama olaya sevgi içeren farklı bir bakış açısıyla bakmayı deneyin. Babanız da olsa kocanız da sonuçta o sizi seven bir Y kromozomlu. Ona bunu hatırlatın. Ve ne kadar bana bağırmış, kızmış olursa olsun kocama teşekkür etmeliyim. Hatta yaşadıklarımızdan sonra bağırmanın eğitimde işe yarayan bir yöntem olduğuna karar verdim 😂 (şaka tabi ki). Arabada yalnızken söyledikleri kulağımda çınlıyor ve daha dikkatli hareket ediyorum, eğlenmeyi,hem kendimle hem de onunla dalga geçmeyi de ihmal etmiyorum tabi.

   İki cinsiyet arasında yaşanması muhtemel bir küçük mücadele örneğinden bahsettim size. Konu ne olursa olsun hiç pes etmeyin, her zaman bir yolunu bulursunuz, güvenin. Mücadele etmek ve zafer kazanmak kadın ruhunun en sağlam parçasıdır. Umarım keyif almışsınızdır okurken, yeni yazılarda görüşmek üzere... ❤